counter for tumblr

10 Juni 2015

We hebben Balou moeten laten gaan, met enorm veel pijn in ons hart.

De laatste weken merkten we  dat hij slechter ging lopen, met name een hele slechte conditie had en we hem soms letterlijk moesten voortslepen. En dan was daar net als 3 jaar geleden weer die opgezette bolle buik. Waar we bang voor waren bleek waar te zijn; zijn lever liet het afweten. De bloeduitslagen waren heel slecht,  natuurlijk hebben we ook nu weer getracht met een dieet en dit keer ook met medicatie voor de ommekeer te zorgen, maar eigenlijk voelden we dat het dit keer niet zou gaan lukken. Balou  was flink afgevallen en de laatste 2 weken van zijn leven voelden we steeds sterker dat hij het niet zou gaan redden. De beslissing die toen genomen moest worden, was de zwaartse ooit maar ook de enig juiste. Balou kon niet meer.

Zijn laatste dag was hij omringd door zijn eigen roedel, lieve choco, Izzi en Simba die hem met deels met rust lieten of juist momenten dicht bij hem in de buurt bleven. Net als wij. 13 Jaar mocht hij worden: alle jaren waren een feest, wat hebben we een lol met hem gehad en genoten van  deze heerlijk eigenwijze knuffelbeer. Heel veel herinneringen , foto’s,  filmpjes.....  Maar nooit meer live hem vasthouden , knuffelen...... Nooit meer.

Simba, Choco en Izzi: die pakken de nieuwe situatie zo weer op. Toen balou net overleden was, hebben ze kort even aan hem gesnuffeld maar gingen al snel weer verder met waar ze mee bezig waren. Simba stond meteen de volgende dag als eerste bij de voerbak alsof het logisch was dat Balou echt niet terug zou komen van een wandeling. Konden wij dat maar net zo goed als honden: leven in het nu......



Filmster

Happy days